SMS
Azerbaycan'dan ayrılıp evimize geldiğimizde Anneannenin sms'lerinin ardı arkası kesilmedi..
"Boğuluram - havam getdi, Görmürem - Gözüm getdi, Yaşamaq istemirem - heyatım getdi, Üreyim dayanır - Canım getdi, Hevesim qalmadı - heyatımın menası getdi, Danışa bilmirem - Sözüm getdi, Heçneyin dadı qalmadı - ağzımın lezzeti getdi, Heçneyin etri qalmadı - gülüm getdi, Evimin işığı söndü - çırağım getdi :( "
Bir tek sen her şeye bedelmişsin kızım...
Bu ne saç-baş :)
Uykudan yeni kalkıldı, saç-baş dağınık :)
Güneş vuran ayaklar...
O bir ressam! (sanat eseri-2)
Sanatçımız, bu seferki sanat eserini oturma odasının duvarına yapmış.
Bi önceki sanat eseri için buraya tıklayınız.
Ayakkabının altı
Kocaman kız olmuş! Yürümüş, koşmuş... Ayakkabılarının altı artık toz-toprak olmuş..
Florya'da (1ay önce)
Meleğim bırakıp gitmedi beni...
Tarih: 17.11.2008
Ömrümden kaç saat gitti bilmiyorum bu tarihte.. Umrumda mı sanki?! İsterse bir ömür gitsin! Yeter ki, sen sağlıklı ol, mutlu ol, hep neşe dolu ol yavrum...
Akşam yemeğini yedirdim, kustun. Herhalde istemiyor dedim, yatağımıza götürüp pijamalarını giydirdim.
Yatakta yığıldın kaldın bir kenarda. Titremeğe başladın... Ellerin buz gibi... Mos-mor oldun... Göz bebeklerin yukarıya doğru kaymaya başladı...
O an dünya başıma yıkıldı sanki... kalbim durdu sanki..
Cenab-ı Allah güç verdi bana, bırakmadım kendimi. Hemen babanı aradım; "Acil eve gel, Esma'nın durumu kötü" dedim. O bir kaç dakikanın nasıl geçtiğini hatırlamıyorum bile.
Babanın kucağına attım seni kapıdan ve hemen hastaneye koştuk.
Ateşin 40 dereceye yükseldi, muayenede üstüme kusmaya başladın. Çırıp-çıplak soydurdular seni, ateşler içinde yanıyordun bebeğim :( Ateş düşürücü iğne... ilaçlar... Ama hiç biri yardım etmiyordu. Kan tahlilini yaptırmak için, ellerinin üzerine iğneler soktu hemşire.. Artık kendinde bile değildin, yığılıp kalmıştın kucağıma..
Üstüm kusmuk içinde, sen yarı baygın halde çırıl çıplak kucağımda... Aynı hastane, aynı koridorlar.. aynı merdivenler.. Gözlerini dünyaya açtığın bu hastanede, şimdi gözlerini kapatıp gidicekmiydin dünyadan :((
Seni dünyaya getirmek için gittiğim koridorlarda dilimde olan dualar, sureler yine dilimde... Sadece ben mi?! Yanında olan baban, uzaklarda olan annannen, dayın, büyük anneler, akrabalar, tanıdıklar... her kes.. Her kesin duası seninleydi kuzum.
Ateşin düşmeyince bu sefer buz gibi soğuk, ıslak şeylerle ateşini düşürmeye çalıştı hemşireler.Artık gözlerin kapanmış uyuyordun... O sahne hiç bir zaman silinmeyecek beynimden.
1 saat sonra ateşin düşmüştü.Artık gözlerini açmış, konuşmaya "abiii, naniii" diye sesler çıkarmaya başlamıştın. Tahlillerin cevabı geldi; kan ve bağırsak enfeksiyonu.
Tedavi görüceksin yavrum... iğne, ilaçlar... Ama hepsi geçicek Allahın izniyle.Seninle bunun da üstesinden gelicez birlikte, di mi bebeğim?!
O seni korudu, O seni tekrardan bana bağışladı, O'na sonsuz şükürler olsun...
Dö-nü-yo-rum :)
Yazdan kalma fotoları
Göbişime bakın hele .))
İlk "uuufff"
Kuzumun gözünün altı "uff" oldu..
Yatağında zıplarken, kafanla bizim yatağın kenarına değdi yüzün. Hiç böyle ağlamamıştın :( Yarıldı, kanlar aktı, morardı... sen ağladın, ben ağladım...
Allah korumuş seni yavrum, gözünü korumuş...
Baban; "Kızım, vurdun gözünü yardın ama hala uslanmadın, hala yaramazlık yapıyorsun" diyip duruyor :)
Bu kız uslanmaaaz ve bu kız çoook yaramazzzz .))
